Tapangst

Er is niets lekkerder dan na een pittige muziekrepetitie, een lekker koud biertje drinken aan de bar van het Advendo gebouw. Voorheen schonk Advendo het Duitse biermerk Veltins, maar sinds een aantal maanden is deze tap vervangen door een bierkraan van Amstel. En om dit kwaliteit-biertje goed te kunnen tappen, kreeg het barteam van Advendo woensdagavond een vertegenwoordiger van Heineken (zelfde bedrijf als Amstel en Brand) op bezoek die ze de fijne kneepjes van het tappen bijbracht.

De beste man -gekleed in keurig overhemd, spijkerbroek en nette schoenen- liet eerst twee bedrijfsfilms zien. In deze films vertelde een lage, donkere stem hoe geweldig de drie bieren waren, hoe verschrikkelijk veel controles (15.000 per jaar)de brouwers doen om de kwaliteit te waarborgen en waar de ingrediënten vandaan komen.

Vooral bij het stukje film dat liet zien hoe de bierproevers te werk gingen, vierde het gevoel van jaloezie hoogtij onder de ruim twintig aanwezigen. Met open mond keek de zaal toe. Dat leek hun ook wel wat. ,,Maar”, waarschuwde de vertegenwoordiger, ,,je moet wel vroeg je bed uit, want bierproeven doe je ’s ochtends omdat dan je smaakpapillen op z’n best zijn.” Het merendeel van de zaal leek dat voor lief te nemen.

In de film kwamen ook zaken aan het licht die verklaarden waarom mensen de ochtend nadat ze een biertje in het Advendo gebouw hadden gedronken, zo’n enorme hoofdpijn hadden. Een aangebroken fust bier is ongekoeld namelijk drie dagen houdbaar. En dus niet twee en halve week.

Dan het tappen. Wie denkt dat tappen simpelweg het vullen van een glas met bier is, heeft het mis. Er zit een heuse techniek achter die met uiterste precisie en perfectie moet worden uitgevoerd.

De vertegenwoordiger drukte op de rode knop van de dvd-speler en de film stopte. Het was tijd voor het echte werk. Het tappen van een biertje bestaat uit zes stappen, namelijk: spoelen, koelen, uitlekken, de tapbeweging, afschuimen en presenteren.

De vertegenwoordiger pakte een glas en borstelde hem schoon in het (schone!) water dat in de wasbak zit. Daarna hield hij hem in de lucht en liet hij hem leegdruppen. Ondertussen keek hij of het glas schoon was. ,,Als het water over een soort filmlaagje uit het glas druipt, heb je te maken met een vetvrij glas. Je zult zien dat als je het schone glas bier leeg hebt gedronken, er ringen blijven staan waaraan je kan zien hoeveel slokken je hebt genomen.

Hierna zette hij het glas op een fonteintje in het aanrechtblad om het glas te koelen. Vervolgens zakte de man stijlvol door zijn knieën en in een vloeiende beweging hing hij het glas schuin onder de tap. Let op: eerst de kraan open en dan pas het glas eronder, om te voorkomen dat er een koolzuurprop in je bier verdwijnt.

Toen het vaasje bijna vol zat, hield hij het glas weer recht en sloot de kraan. Daarna zette hij het glas bier op de afdruipplaat. Niet onder de tap natuurlijk, want de druppels die nog uit het bierkraan komen, kunnen de schuimkraag aantasten. Als laatste handeling schoof hij het overtollige schuim van het biertje en zette hij het biertje –uiteraard met het logo naar de klant- op de bar.

Een goed getapt biertje heeft de juiste verhoudingen en een schuimkraag van maar liefst  256 seconden. En dat op de juiste manier tappen is de kroon op het werk van de brouwer. Het is eigenlijk uit respect van de brouwer.

Het was een confronterende avond. Een avond waar we erachter zijn gekomen dat we járen bedorven bier hebben geschonken (en gedronken), én de brouwers tot op het bot beledigt hebben.

Ik durf nooit meer een biertje te tappen. Bij mij zijn alleen flesjes en blikjes te verkrijgen. En om te verkomen dat ik bij het openen daarvan allerlei regeltjes overtreed, mag de klant dat lekker zelf doen.

V.

Reageer

Get Adobe Flash player