Advendo wederom de beste op onderdeel marsparade

Vaandel wederom mee naar SneekWe namen ons vaandel van het onderdeel marsparade 2009 mee naar Kerkrade en plantten hem op de middenstip van het Parkstad Limburg Stadion. Zo voelde het. Na vier jaar onschendbaarheid mocht iedereen weer strijden om het felbegeerde vaandel. Vier jaar lang hebben we ons marsparadekampioen mogen noemen en er moest hard gewerkt worden om dat te verdedigen.

We vertrokken donderdagmorgen al naar Limburg om daar de laatste voorbereidingen te treffen. Op een voetbalveld vlak bij onze verblijfsaccommodatie zijn nog heel wat meters gemaakt, voordat we zaterdag het veld betraden om de marsparade te laten zien. We oefenden dansjes, namen de laatste kleine onzekerheden bij sommige figuraties weg en liepen hem nog een aantal keren door om routine te creëren.

Voor we het wisten stonden we in de catacomben van het stadion. Wetend dat er een massa van mensen op ons zat te wachten. Ik vind dat altijd een mooi moment. In 53 hoofden gaat exact hetzelfde om: de marsparade. Iedereen neemt het in gedachte nog één keer door, concentreert zich en komt strakker dan ooit in de houding.

Ikzelf heb de nacht ervoor en zaterdagmorgen ontelbare keren het moment doorgenomen dat ik in het laatste nummer naar voren loop, de tamboermaîtrestok aan het publiek laat zien, naar achteren loop en hem exact in het midden van het veld steek. Dat laatste is belangrijk, omdat het korps op het einde van de marsparade om die stok heen draait. Staat die niet in het midden, dan draait het korps dus over de lijnen heen en kunnen we ons vaandel van 2009 wel halfstok hangen.

Twee maten naar voren lopen, één maat stilstaan met de stok omhoog, twee maten naar achteren lopen, op het muzikale moment de stok in het veld prikken en met een achterwaartse draai aansluiten bij de rest van het slagwerk.

We liepen het stadion binnen en toen alleen de witte kolbak van onze tamboer-maître nog maar te zien was, ging het publiek uit zijn dak.

Showtime.

Ondanks de ongekende hitte op het veld liep de marsparade lekker. Het publiek ging wild op momenten dat ik het niet eens verwacht had. Wel lieten we hier en daar kleine steekjes vallen. Jammer, omdat bepaalde dingen tijdens de repetities juist wel goed gingen.

Het aftellen van het laatste nummer was door de slagwerkgroep niet goed te horen, waardoor we te laat begonnen met lopen. Daar ging mijn duizend keer doorgenomen kunstje dus.

Ik liep naar voren, hield de stok om hoog, liep naar achteren en prikte de stok in het veld. Ik had werkelijk geen idee of hij in het midden stond, en daar zou ik ook pas na anderhalve minuut achterkomen. Het hele nummer was ik een beetje misselijk. Toen we eenmaal rechts uit de flank gingen, zag ik ‘m staan. Een beetje scheef, maar keurig in het midden. Het korps draait er omheen, we vallen in onze eindpositie en het publiek laat een oorverdovend applaus horen.

Mensen gingen staan, floten op hun vingers, knikten een nee-gebaar van ongeloof. Man, wat voelde dat goed. Even later marcheerde we af en werden we het stadion uit gejoeld.

Buiten het stadion barstte iedereen in tranen uit. Dit moest hem zijn. De marsparade had ook niet een nummer langer moeten duren; mensen trilden op hun benen en stonden te hijgen. Helemaal leeg. Op. Alles gegeven.

Een paar uur later liepen we het veld op voor de prijsuitreiking. Dat is bijna nog spannender dan het lopen zelf.

De speaker riep ,,Drum- en showfanfare Advendo Sneek, Nederland…”. We hielden elkaars handen vast. Onze adem in. ,,91,90 punten”. Een prima score, maar of het genoeg zou zijn voor de overwinning? We klapten een beetje zenuwachtig in onze handen. Dit kon nog wel eens heel spannend worden.

Direct daarna werd onze grootste concurrent, Pasveer Leeuwarden, genoemd. Op het grote scherm verscheen een score van 91,36 punten. We gingen uit ons dak, vlogen elkaar in de armen en schreeuwden van geluk, wetend dat de overwinning heel dichtbij was.

Zondag traden alleen Takostu uit Stiens en een band uit Indonesië (uiteindelijk gediskwalificeerd) nog op. Takostu hebben we niet kunnen zien, maar de lovende reacties (ook van ons eigen publiek) en de verslagen op internet maakte indruk. Zouden de Stienser muzikanten als underdog het vaandel voor de neuzen van favorieten Advendo en Pasveer wegkapen? Het gebeurde niet. Hun marsparade werd beloond met ruim 88 punten, wat betekende dat Advendo wederom kampioen werd.

Maanden lang schrijven, bedenken, trainen, zweten en zwoegen met als resultaat dat we ons weer vier jaar de beste mogen noemen op het onderdeel marsparade.

In gedachte trok ik het vaandel van 2009 uit het zachte gras van het Roda JC stadion. Hij gaat weer veilig mee naar huis, en krijgt er een vriendje bij in het Advendo gebouw.

V.

P.s. Horen dat je de grootste concurrent (en overigens zeer gewaardeerde collega’s) hebt verslagen ziet er zo uit.

Embedly Powered

 

P.p.s. Morgen deel 2: de show

Reageer

Get Adobe Flash player